İşten dönerken yapılan bir telefon konuşması da, yatmadan önceki kısa bir mesaj da olsa, ikisi de istedikleri kadarını paylaşınca içlerinde eksik kalan bir şey olmuyor. Hal hatırın ne kadar olacağı konusunda birbirlerinin nabzını yoklamaları neredeyse hiç gerekmiyor.

ikisi de aralarına biraz alan koyarak görüşmeyi sevdiği için birbirine iyi oturuyor.

Duygu işaretlerinin farklılaştığı sabahlar seyrek oluyor. Arada bir farklılaşsa da «Bununla duygunu gösteriyorsun, değil mi?» sözüyle hemen anlaşılıyor.

sözlerle ilgilenmenin iç içe geçtiği bir ifade olduğu için biraz daha emek istiyor ama bu sahnede yine de birbirine uyuyorlar.

ikisi de sonraki adımı yavaş attığı için birbirine iyi oturuyor.

İster o anda çözülsün ister bir gece geçince konuşulsun, ikisi de aynı zamanda geri dönüyor. Tartışmadan sonra yeniden oturup konuşacakları saati beklemeleri gerekmiyor.

ikisi de çatışınca biraz sakinleşip sonra konuştuğu için birbirine iyi oturuyor.

İster gelecek mevsimin planı ister birkaç yıl sonrasının resmi olsun, hızları ve «kendilerinden ne kadarını birleştirecekleri» tamamen uyuşuyor. Gelecekten söz açılınca sohbetleri keyifle uzuyor.

Birbirlerinin yanında olma biçimleri de, takılan işleri çözme zamanları da aynı olduğu için sıradan günler kendiliğinden birbirine oturuyor. Birlikte yaşama düşüncesi doğal biçimde ortaya çıkıyor.