ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਫ਼ਾਸਲਾ ਰੱਖ ਕੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਚਾਹੇ «ਪਸੰਦ ਹੈ» ਕਹਿਣਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣੇ ਦਾ ਡੱਬਾ, ਦੋਵੇਂ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਇੱਕੋ ਰਾਹੀਂ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਦੋਵੇਂ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੱਖਰੀ ਤੈਅ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਵੱਡੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਦੋਵੇਂ ਟਕਰਾਅ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਠਹਿਰ ਕੇ ਗੱਲ ਸੁਲਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਝੱਟ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਅਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਵਧਣ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਰਲੀ ਹੋਈ ਹੈ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਚਾਹੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਗੱਲ ਸੁਲਝਾਉਣ ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰੁਕ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਮੁੜ ਗੱਲ ਵੱਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ।

ਅੱਗੇ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦਾ ਕੋਈ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖਰਾ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਇੱਕੋ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤਾਰੀਖ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਤਸਵੀਰ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਨੇੜਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਅਤੇ ਅਟਕਦੀ ਗੱਲ ਸੁਲਝਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਮ ਦਿਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤਾਲਮੇਲ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਸਹਿਜੀ ਹੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।