ਨੇੜਤਾ ਅਤੇ ਫ਼ਾਸਲਾ ਦੋਵੇਂ ਰਲੇ ਹੋਏ ਹਨ ਇਸ ਪਾਸੇ ਦਾ ਢੰਗ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਣ ਦੀ; ਦੋਵੇਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ, «ਅੱਛਾ, ਇਹ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ» ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ ਲੈਣ ਨਾਲ ਅਗਲਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸੌਖਾ ਸਮਝ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਣਾ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਪਿਆਰ ਜਤਾਉਂਦੇ ਹਨ ਇਸ ਪਾਸੇ ਦਾ ਢੰਗ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੇੜਤਾ ਅਤੇ ਫ਼ਾਸਲਾ ਦੋਵੇਂ ਰਲੇ ਹੋਏ ਹਨ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਘੜੀ ਦਿਲ ਪੱਕਾ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਚੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਜਿੰਨਾ ਪੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਵੇ ਉੱਨਾ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕੋ ਫ਼ੈਸਲੇ ਬਾਰੇ «ਹੁਣ ਚੱਲੀਏ» ਅਤੇ «ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਵੇਖੀਏ» ਇੱਕੋ ਸ਼ਾਮ ਵਿੱਚ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਝੱਟ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਅਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਵਧਣ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਰਲੀ ਹੋਈ ਹੈ ਇਸ ਪਾਸੇ ਦਾ ਢੰਗ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕੋ ਰਾਤ «ਹੁਣ ਗੱਲ ਕਰੀਏ» ਅਤੇ «ਸੌ ਕੇ ਉੱਠਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੱਲ ਕਰੀਏ» ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਈ ਜੋੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਦਿਨ ਮੁੜ ਗੱਲ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਤ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਤੁਰੰਤ ਸੁਲਝਾਉਣਾ ਅਤੇ ਠਹਿਰ ਕੇ ਸੁਲਝਾਉਣਾ ਦੋਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਰਲੇ ਹੋਏ ਹਨ ਇਸ ਪਾਸੇ ਦਾ ਢੰਗ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਕਿੰਨਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਵੱਖਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾ ਲਿਖ ਲੈਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਿਲਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਤਾਲਮੇਲ ਬਣਾਉਣ, ਤਾਂ ਤਸਵੀਰ ਕਾਫ਼ੀ ਸੌਖੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਮ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਮ, ਹੁਣੇ ਗੱਲ ਸੁਲਝਾਉਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਅਤੇ ਠਹਿਰ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ—ਸਭ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਇਕੱਠੀ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਾਮਾਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ।