ਕਦੇ ਇੱਕੋ ਸ਼ਾਮ ਦਿਨ ਭਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੇਲਾ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਇਕੱਠੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੰਬੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਲਈ ਰੱਖ ਲੈਣ ਨਾਲ ਕੰਮਕਾਜ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਾਮਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਹਲਕੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।

ਦੋਵੇਂ ਟਕਰਾਅ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਠਹਿਰ ਕੇ ਗੱਲ ਸੁਲਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੈ, ਪਰ ਨੇੜਤਾ ਅਤੇ ਫ਼ਾਸਲਾ ਦੋਵੇਂ ਰਲੇ ਹੋਏ ਹਨ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ-ਜਾਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਸਵੇਰ ਇਸ਼ਾਰੇ ਦੇ ਤਾਲਮੇਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਭਾਵਨਾ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਦੋਵੇਂ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗੱਲ ਗੰਢਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਮਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਝਗੜਾ ਲੰਮਾ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਦਾ। ਕਦੇ ਸਮਾਂ ਵੱਖਰਾ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, «ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ» ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅੱਗੇ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦਾ ਕੋਈ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖਰਾ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਇੱਕੋ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤਾਰੀਖ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਤਸਵੀਰ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਨੇੜਤਾ ਜਾਂ ਗੱਲ ਸੁਲਝਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਛੇਤੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਲੈ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਇਕੱਠੇ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣੀ ਰੁਟੀਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।