दुवै जना केही दूरी राखेर भेट्ने खालका भएकाले राम्रोसँग मिल्छ।

‘मन पर्छ’ भन्ने शब्द होस् वा राखेर दिइएको खाना, दुवैले एउटै माध्यमबाट मनको कुरा आदानप्रदान गर्छन्। एकअर्काको आशय अनुमान गर्न धेरै कसरत गर्नुपर्दैन।

दुवै जना मनको कुरा सिधै व्यक्त गर्ने खालका भएकाले राम्रोसँग मिल्छ।

अर्को कदमको मिति एकपटक फरक परे पनि दूरी धेरै बढ्दैन। ठूला निर्णयका लागि समयसीमा राखेमा कुरा स्वाभाविक रूपमा मिल्छ।

दुवै जना ठोक्किएमा एकछिन शान्त भएपछि कुरा मिलाउने खालका भएकाले राम्रोसँग मिल्छ। तर अगाडि बढ्ने र जाँच्दै अघि बढ्ने चाल मिसिएको गति भएकाले अलि बढी मिहिनेत लाग्छ।

त्यही बेला मिलाऊन् वा एक रात शान्त भएर मिलाऊन्, दुवै जना एउटै समयमा फर्किन्छन्। विवादपछि फेरि बसेर कुरा गर्ने समयलाई लिएर एकअर्काले पर्खिरहनुपर्दैन।

भविष्यको चित्रको कुनै एउटा खण्ड फरक लेखिए पनि गन्तव्य एउटै हुन्छ। ठूला निर्णयमा पर्याप्त समय राखेमा चित्र एउटै ठाउँमा जम्मा हुन्छ।

नजिक रहने तरिका र अड्किएको कुरा फुकाउने समय दुवै उस्तै भएकाले साधारण दिन आफैँ मिलेर चल्छ। सँगै बस्ने कल्पना सहजै आउँछ।