नजिकिने र केही दूरी राख्ने दुवै ढाँचा मिसिएको दूरी भएकाले यस प्रसङ्गको ढाँचा त्यति नै फरक बनाउँछ।

शब्दमा सुन्न चाहेको मन र चुपचाप ख्याल राख्न चाहेको मन फरक भाषामा एकअर्कासम्म पुग्छन्। संकेतको अर्थ बुझेपछि ‘अहो, यही पो मनको कुरा रहेछ’ भनेर एकपटक टिपोट गरिराखेमा अर्को संकेत बुझ्न धेरै सजिलो हुन्छ।

भन्ने कुरा र ख्याल राख्ने काम मिसिएको अभिव्यक्ति भएकाले यस प्रसङ्गको ढाँचा फरक बनाउँछ, र नजिकिने र केही दूरी राख्ने दुवै ढाँचा मिसिएको दूरी भएकाले अलि बढी मिहिनेत लाग्छ।

मन बनेपछि तुरुन्त चल्ने घडी र प्रस्ट भएको हदसम्म मात्र अघि बढ्ने घडी सँगसँगै चल्छन्। एउटै निर्णयमा पनि ‘अहिले नै अघि बढौँ’ र ‘अलि अझै हेरौँ’ भन्ने कुरा एउटै साँझमा सँगसँगै आउँछन्।

अगाडि बढ्ने र जाँच्दै अघि बढ्ने चाल मिसिएको गति भएकाले यस प्रसङ्गको ढाँचा त्यति नै फरक बनाउँछ।

अहिले नै कुरा गरौँ भन्ने र सुतेर उठेपछि कुरा गरौँ भन्ने कुरा एउटै रातमा आउँछन्। फर्किने दिन पहिल्यै बताएर त्यो रात आआफ्नै तरिकाले बिताउने जोडी धेरै हुन्छन्।

तुरुन्त मिलाउने र शान्त भएपछि मिलाउने दुवै तरिका मिसिएको गाँठो भएकाले यस प्रसङ्गको ढाँचा त्यति नै फरक बनाउँछ।

भविष्यको गति र आआफ्नो समयको हिस्सा फरकफरक देखिन्छ। दुवैले छुट्टाछुट्टै योजना लेखेर पहिले मिल्ने खण्डहरू मिलाउँदै जाँदा चित्र धेरै सजिलै एक ठाउँमा आउँछ।

सँगै रहन चाहेको साँझ र एक्लै रहन चाहेको साँझ, अहिले मिलाउने रात र शान्त भएपछि फर्कने रात एउटै घरमा देखिन्छन्। एउटै बैठकमा फरक गतिका साँझहरू सँगसँगै बग्छन्।