दोन्ही बाजूंमध्ये थोडा अवकाश ठेवून भेटण्याची पद्धत असल्यामुळे छान जुळतं. पण लगेच सोडवण्याची आणि थांबून सोडवण्याची दोन्ही प्रकारची गाठ असल्यामुळे या प्रसंगासाठी थोडी अधिक धडपड लागते.

आपुलकीची देवाणघेवाण होत असते, पण एखादी सकाळ संकेत न जुळताच निघून जाते. तीच आपुलकी कधी शब्दांतून, तर कधी काळजी घेण्यातून पोहोचते.

शब्द आणि काळजी घेणं या दोन्ही प्रकारच्या अभिव्यक्ती मिसळलेल्या असल्यामुळे या प्रसंगासाठी थोडी अधिक धडपड लागते.

मन तयार झालं की लगेच पुढे जाणारं घड्याळ आणि खात्री झाल्याइतकंच पुढे जाणारं घड्याळ शेजारी चालतं. तोच निर्णय असला तरी ‘आत्ता जाऊ या’ आणि ‘थोडं अजून पाहू या’ हे दोन्ही एका संध्याकाळी समोर येतात.

झपाट्याने पुढे जाण्याची आणि खात्री करून पुढे जाण्याची गती मिसळलेली असल्यामुळे या प्रसंगासाठी थोडी अधिक धडपड लागते.

‘आत्ताच बोलू या’ आणि ‘झोपून झाल्यावर बोलू या’ हे दोन्ही एका रात्रीत ऐकू येतं. परत बोलण्याचा वार सांगून ठेवून, ती रात्र आपापल्या पद्धतीने घालवणारे जोडपे बरेच आहेत.

एकच अंतिम ठिकाण डोळ्यासमोर असलं तरी योजनापत्रकात येणाऱ्या तारखा वेगळ्या असतात. काही गोष्टी या ऋतूत, तर काही पुढच्या वर्षी लिहिल्या जातात.

अंतर ठेवण्याची पद्धत किंवा मतभेद सोडवण्याची वेळ यांपैकी एक थोडी वेगळी असली तरी दोन्ही बाजू एकमेकांची लय पटकन शिकतात. काही महिने असेच चालले की वारानुसार एक ठरलेला प्रवाह तयार होतो.