एखाद्या दिवशी एकमेकांची चौकशी करण्याची लांबी वेगळी झाली तरी दोन्ही बाजू लगेच जुळवून घेतात. कामाचा ताण असलेल्या आठवड्यात एका छोट्या ओळीनेही एकमेकांशी नातं जोडलेलं राहतं.

दोन्ही बाजू मनातलं थेट सांगण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे छान जुळतं. पण जवळीक आणि अवकाश या दोन्ही पद्धती मिसळलेल्या अंतरामुळे या प्रसंगासाठी थोडी अधिक धडपड लागते.

एखाद्या आठवड्यात मनातला एखादा संकेत वेगळ्या रूपात पोहोचतो. काही वेळा देणं-घेणं झालं की कोणताही संकेत आपुलकीचा म्हणून समजला जातो.

पुढच्या टप्प्यावर जाण्याची लय बहुतेक वेळा जुळते, त्यामुळे घाई क्वचितच होते. एक-दोनदा ताल चुकला तरी एका संवादाने पावलं पुन्हा जुळतात.

दोन्ही बाजू पुढचं पाऊल झपाट्याने टाकण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे छान जुळतं.

दोन्ही बाजू मतभेद झाले की क्षणभर थांबून ते सोडवण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे छान जुळतं.

पुढच्या काळाचं चित्र रंगवण्याची लय बहुतेक वेळा जुळते, त्यामुळे योजनापत्रक एकाच दिशेने भरतं. तारीख थोडी चुकली तरी आणखी एकदा बोलल्यावर ती पुन्हा जागेवर येते.

अंतर ठेवण्याची पद्धत किंवा मतभेद सोडवण्याची वेळ यांपैकी एक थोडी वेगळी असली तरी दोन्ही बाजू एकमेकांची लय पटकन शिकतात. काही महिने असेच चालले की वारानुसार एक ठरलेला प्रवाह तयार होतो.