दिवसभरातलं सगळं सांगावंसं वाटणारी संध्याकाळ आणि एकट्यानं नव्यानं उभं राहावंसं वाटणारी संध्याकाळ कधी एकाच दिवशी येते. मोठ्या गप्पा आठवड्याच्या शेवटी ठेवल्या की कामाच्या दिवसांची संध्याकाळ हलकी वाटते.

दोन्ही बाजू मनातलं थेट सांगण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे ही बाजू दोन्हींसाठी सोयीची आहे, पण जवळीक आणि अवकाश या दोन्ही पद्धती मिसळलेल्या अंतरामुळे या प्रसंगासाठी थोडी अधिक धडपड लागते.

एखाद्या आठवड्यात मनातला एखादा संकेत वेगळ्या रूपात पोहोचतो. काही वेळा देणं-घेणं झालं की कोणताही संकेत आपुलकीचा म्हणून समजला जातो.

झपाट्याने पुढे जाऊ पाहणारी बाजू आणि खात्री करून पुढे जाऊ पाहणारी बाजू वारंवार समोर येते. मोठ्या निर्णयावर आठवड्यानंतर पुन्हा एकदा बोलायचं ठरवून ठेवणारे जोडपे बरेच आहेत.

दोन्ही बाजू मतभेद झाले की क्षणभर थांबून ते सोडवण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे ही बाजू दोन्हींसाठी सोयीची आहे, पण झपाट्याने पुढे जाण्याची आणि खात्री करून पुढे जाण्याची गती मिसळलेली असल्यामुळे या प्रसंगासाठी थोडी अधिक धडपड लागते.

एकच अंतिम ठिकाण डोळ्यासमोर असलं तरी योजनापत्रकात येणाऱ्या तारखा वेगळ्या असतात. काही गोष्टी या ऋतूत, तर काही पुढच्या वर्षी लिहिल्या जातात.

अंतर ठेवण्याची पद्धत किंवा मतभेद सोडवण्याची वेळ यांपैकी एक थोडी वेगळी असली तरी दोन्ही बाजू एकमेकांची लय पटकन शिकतात. काही महिने असेच चालले की वारानुसार एक ठरलेला प्रवाह तयार होतो.