कामावरून परतताना केलेला फोन असो किंवा झोपण्यापूर्वीचा छोटा संदेश, दोन्ही बाजूंच्या अपेक्षेपुरताच संवाद झाला तरी हुरहूर राहत नाही. एकमेकांची चौकशी किती करायची याचा अंदाज घेत बसावं लागत नाही.

दोन्ही बाजूंमध्ये वारंवार जवळीक ठेवण्याची पद्धत असल्यामुळे छान जुळतं.

मनातला संकेत चुकून पोहोचणाऱ्या सकाळी क्वचितच येतात. चुकून तसं झालं तरी ‘हा तुझ्या मनातला संकेत आहे ना?’ असं म्हणताच ते लगेच स्पष्ट होतं.

शब्द आणि काळजी घेणं या दोन्ही प्रकारच्या अभिव्यक्ती मिसळलेल्या असल्यामुळे या प्रसंगासाठी थोडी धडपड लागते, पण तरीही हा प्रसंग जुळणारा आहे.

दोन्ही बाजू पुढचं पाऊल सावकाश टाकण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे छान जुळतं.

मतभेद त्याच वेळी सोडवले किंवा रात्रभर थांबून सोडवले, तरी दोन्ही बाजू पुन्हा एकाच वेळी संवादाकडे परततात. वादानंतर पुन्हा कधी बसायचं यासाठी एकमेकांची वाट पाहावी लागत नाही.

दोन्ही बाजू मतभेद झाले की त्याच वेळी ते सोडवण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे छान जुळतं.

पुढच्या ऋतूची योजना असो किंवा काही वर्षांनी दिसणारं चित्र, गती आणि ‘आपापलं किती एकत्र आणायचं’ हे दोन्ही जुळतं. पुढच्या काळाची चर्चा सुरू झाली की संवाद उत्साहाने लांबतो.

जवळीक भरून काढण्याची पद्धत आणि अडलेली गोष्ट सोडवण्याची वेळ सारखी असल्यामुळे साधा दिवसही आपोआप जुळतो. एकत्र राहण्याची कल्पना सहजच बोलण्यात येते.