दोन्ही बाजूंमध्ये वारंवार जवळीक ठेवण्याची पद्धत असल्यामुळे छान जुळतं.

‘आवडतं’ हा शब्द असो किंवा जपून ठेवलेला डबा, दोन्ही बाजू एकाच मार्गाने आपुलकीची देवाणघेवाण करतात. समोरच्या बाजूचा अर्थ ओळखण्यासाठी फार कष्ट घ्यावे लागत नाहीत.

दोन्ही बाजू मनातलं थेट सांगण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे छान जुळतं.

‘भेटू या’ असं म्हणण्यापासून प्रवासाचं आरक्षण करण्यापर्यंत, किंवा एक ऋतू थांबून पाहिल्यानंतर पुढचं पाऊल टाकण्यापर्यंत, दोन्ही बाजूंची घड्याळं एकाच गतीने चालतात. एका बाजूला वाट पाहता पाहता थकावं लागत नाही.

दोन्ही बाजू पुढचं पाऊल सावकाश टाकण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे छान जुळतं.

मतभेद त्याच वेळी सोडवले किंवा रात्रभर थांबून सोडवले, तरी दोन्ही बाजू पुन्हा एकाच वेळी संवादाकडे परततात. वादानंतर पुन्हा कधी बसायचं यासाठी एकमेकांची वाट पाहावी लागत नाही.

दोन्ही बाजू मतभेद झाले की क्षणभर थांबून ते सोडवण्याच्या पद्धतीत असल्यामुळे छान जुळतं.

पुढच्या ऋतूची योजना असो किंवा काही वर्षांनी दिसणारं चित्र, गती आणि ‘आपापलं किती एकत्र आणायचं’ हे दोन्ही जुळतं. पुढच्या काळाची चर्चा सुरू झाली की संवाद उत्साहाने लांबतो.

जवळीक भरून काढण्याची पद्धत आणि अडलेली गोष्ट सोडवण्याची वेळ सारखी असल्यामुळे साधा दिवसही आपोआप जुळतो. एकत्र राहण्याची कल्पना सहजच बोलण्यात येते.