સંપર્કની આવર્તન લગભગ સરખી હોવાથી «જવાબ કેમ નથી આવ્યો?» એવી રાત ભાગ્યે જ આવે છે. ક્યારેક તાલ ન મળે તો પણ બીજા દિવસે ફરી વાત પોતાની જગ્યાએ આવી જાય છે.

બંને થોડું પોતાનું અંતર રાખીને મળવાનું પસંદ કરે છે એટલે એકબીજા સાથે સરસ બંધબેસે છે. પણ તરત ઉકેલવું અને ઠરીને ઉકેલવું ભળેલી રીત હોવાથી થોડું વધારે સમજીને ચાલવું પડે છે.

કોઈક અઠવાડિયે લાગણીનો એકાદ સંકેત થોડા જુદા રૂપે આવે છે. થોડા વખત આપ-લે થયા પછી, દરેક સંકેત લાગણી તરીકે વાંચાવા લાગે છે.

વાતો અને કાળજી ભળીને લાગણી વ્યક્ત થતી હોવાથી થોડું વધારે સમજીને ચાલવું પડે છે, છતાં આ દૃશ્યમાં બંને મોટેભાગે બંધબેસે છે.

આગળના તબક્કે જવાનો તાલ મોટેભાગે સરખો રહે છે, એટલે ઉતાવળ ભાગ્યે જ થાય છે. એક-બે વાર તાલ ન મળે તો પણ એક વાતચીતથી પગલાં ફરી સરખાં થઈ જાય છે.

બંને આગળનું પગલું ધીમે ભરવાનું પસંદ કરે છે એટલે એકબીજા સાથે સરસ બંધબેસે છે.

દરવાજા પાસે રાહ જોતી એક બાજુ અને દરવાજાની અંદર વિચાર ગોઠવતી બીજી બાજુ ક્યારેક જુદી પડે છે. ફરી મળવાનો સમય એક લીટીમાં નક્કી રાખતાં વચ્ચેની સાંજ ઘણી સહજ બને છે.

અંતર કે વાત પૂરી કરવાનો સમય, એમાંથી એક થોડો જુદો હોય તો પણ બંને જલદી એકબીજાનો તાલ શીખી લે છે. થોડા મહિના સાથે પસાર થાય પછી અઠવાડિયાના દિવસોનો એક પ્રવાહ બની જાય છે.