ઓફિસથી ઘરે જતાં ફોન પર વાત હોય કે સૂતા પહેલાં ટૂંકો સંદેશ, બંનેને જેટલું જોઈએ તેટલું આપ-લે થાય તો કશું અધૂરું લાગતું નથી. ખબરઅંતરની માત્રા વિશે એકબીજાનો અંદાજ લગાવવાનો પ્રસંગ ભાગ્યે જ આવે છે.

બંને થોડું પોતાનું અંતર રાખીને મળવાનું પસંદ કરે છે એટલે એકબીજા સાથે સરસ બંધબેસે છે.

લાગણીના સંકેતો જુદા પડી જાય એવી સવાર ભાગ્યે જ આવે છે. ક્યારેક એવું થાય તો પણ «આ તો તારી લાગણી છે ને» એટલું કહેતાં જ જલદી ખાતરી થઈ જાય છે.

વાતો અને કાળજી ભળીને લાગણી વ્યક્ત થતી હોવાથી થોડું વધારે સમજીને ચાલવું પડે છે, છતાં આ દૃશ્યમાં બંને મોટેભાગે બંધબેસે છે.

બંને આગળનું પગલું ધીમે ભરવાનું પસંદ કરે છે એટલે એકબીજા સાથે સરસ બંધબેસે છે.

એ જ સમયે ઉકેલાય કે રાતભર ઠરીને પછી ઉકેલાય, બંને એક જ સમયે પાછાં વાત પર આવે છે. મતભેદ પછી ફરી બેસવાના સમય માટે એકબીજાની રાહ જોવી પડતી નથી.

બંને મતભેદ થાય ત્યારે થોડો સમય ઠરીને ઉકેલવાનું પસંદ કરે છે એટલે એકબીજા સાથે સરસ બંધબેસે છે.

આવતી ઋતુનો પ્લાન હોય કે થોડાં વર્ષો પછીનું ચિત્ર, ગતિ અને «પોતાનું કેટલું ભેગું કરવું» બંને સરખાં છે. આવતીકાલની વાત નીકળે ત્યારે વાતચીત આનંદથી લાંબી ચાલે છે.

સાથે રહેવાની રીત પણ સરખી છે અને અટકેલી વાત ઉકેલવાનો સમય પણ સરખો છે, એટલે સામાન્ય દિવસ સહજ રીતે તાલ મેળવી લે છે. સાથે રહેવાની કલ્પના પણ સહજ રીતે આવે છે.