ઘરે જતાં ફોનની રાહ જોતી એક બાજુ અને સાંજ શાંતિથી પસાર કરવા માગતી બીજી બાજુ દરરોજ સામે આવે છે. ખબરઅંતરની એક લીટી અને એક ફોન માટે અઠવાડિયાના દિવસ નક્કી રાખતાં જોડાં ઘણાં છે.

બંને આગળનું પગલું ધીમે ભરવાનું પસંદ કરે છે એટલે એ બાબતમાં બંનેને સહજ લાગે છે, પણ સાથ અને પોતાની જગ્યાનું અંતર ભળેલું હોવાથી આ દૃશ્યમાં થોડું વધારે સમજીને ચાલવું પડે છે.

શબ્દોમાં સાંભળવાની ઇચ્છા અને શાંતિથી કાળજી રાખવાની ઇચ્છા અલગ ભાષામાં આપ-લે થાય છે. સંકેત ઓળખાય ત્યારે «અરે, આ લાગણી હતી» એમ એક વાર કહી રાખતાં પછીના સંકેત વાંચવા ઘણાં સરળ બને છે.

તરત ઉકેલવું અને ઠરીને ઉકેલવું ભળેલી રીત હોવાથી થોડું વધારે સમજીને ચાલવું પડે છે, છતાં આ દૃશ્યમાં બંને મોટેભાગે બંધબેસે છે.

હમણાં વાત કરવાની વાત અને ઊંઘીને પછી વાત કરવાની વાત એક જ રાતે બહાર આવે છે. પાછા આવવાનો દિવસ પહેલાં કહીને, એ રાત અલગ-અલગ પસાર કરતાં જોડાં ઘણાં છે.

એક જ મંજિલ હોવા છતાં યોજનામાં લખાતી તારીખો ક્યારેક જુદી આવે છે. કોઈ ખાનો આ ઋતુમાં, તો કોઈ ખાનો આવતા વર્ષે લખાય છે.

કોઈક સાંજે સાથે રહેવાનું મન અને એકલા રહેવાનું મન એ જ દિવસે ભેગાં આવી પડે છે. સાથે રહેવાના દિવસ અને પોતપોતાના દિવસ અલગ રાખતાં જોડાં ઘણાં છે.