એક સાંજે આખો દિવસ કહી દેવાનું મન અને એકલા રહી તાજા થવાનું મન સાથે આવી પડે છે. લાંબી વાતો સપ્તાહાંત માટે રાખી દેતાં કામકાજના દિવસોની સાંજ હળવી બને છે.

બંને મતભેદ થાય ત્યારે થોડો સમય ઠરીને ઉકેલવાનું પસંદ કરે છે એટલે એ બાબતમાં બંનેને સહજ લાગે છે, પણ સાથ અને પોતાની જગ્યાનું અંતર ભળેલું હોવાથી આ દૃશ્યમાં થોડું વધારે સમજીને ચાલવું પડે છે.

લાગણી આપ-લે થાય છે, છતાં સંકેતો ન મળ્યા હોય એવી સવાર ક્યારેક પસાર થાય છે. એ જ લાગણી કોઈ દિવસે શબ્દોમાં, તો કોઈ દિવસે કાળજીમાં પહોંચે છે.

બંને આગળનું પગલું ધીમે ભરવાનું પસંદ કરે છે એટલે એકબીજા સાથે સરસ બંધબેસે છે.

વાત પૂરી કરવાની રીત સરખી હોવાથી મતભેદ લાંબા ખેંચાતા નથી. ક્યારેક સમય ન મળે તો પણ «કાલે સવારે વાત કરીએ» એટલું કહેતાં વાત ગોઠવાઈ જાય છે.

આગળના ચિત્રનો કોઈ એક ખાનો જુદો લખાય તો પણ મંજિલ એક જ છે. મોટા નિર્ણય માટે પૂરતો સમય લખતાં ચિત્ર એક જગ્યાએ ભેગું થાય છે.

અંતર કે વાત પૂરી કરવાનો સમય, એમાંથી એક થોડો જુદો હોય તો પણ બંને જલદી એકબીજાનો તાલ શીખી લે છે. થોડા મહિના સાથે પસાર થાય પછી અઠવાડિયાના દિવસોનો એક પ્રવાહ બની જાય છે.