સાથ અને પોતાની જગ્યાનું અંતર ભળેલું હોવાથી આ દૃશ્યનો મિજાજ એટલો અલગ બની જાય છે.

શબ્દોમાં સાંભળવાની ઇચ્છા અને શાંતિથી કાળજી રાખવાની ઇચ્છા અલગ ભાષામાં આપ-લે થાય છે. સંકેત ઓળખાય ત્યારે «અરે, આ લાગણી હતી» એમ એક વાર કહી રાખતાં પછીના સંકેત વાંચવા ઘણાં સરળ બને છે.

વાતો અને કાળજી ભળીને લાગણી વ્યક્ત થતી હોવાથી આ દૃશ્યનો મિજાજ બદલાય છે, અને સાથ અને પોતાની જગ્યાનું અંતર ભળેલું હોવાથી થોડું વધારે સમજીને ચાલવું પડે છે.

મન બનતાં જ આગળ વધતી ઘડિયાળ અને જેટલી ખાતરી થાય એટલું જ આગળ વધતી ઘડિયાળ બાજુબાજુ લટકતી હોય એવી વાત છે. એક જ નિર્ણય પર «હમણાં જ ચાલો» અને «થોડું વધુ જોઈએ» એક જ સાંજે સાથે આવી જાય છે.

ઝડપથી આગળ વધવું અને ખાતરી કરતાં આગળ વધવું ભળેલી ગતિ હોવાથી આ દૃશ્યનો મિજાજ એટલો અલગ બની જાય છે.

હમણાં વાત કરવાની વાત અને ઊંઘીને પછી વાત કરવાની વાત એક જ રાતે બહાર આવે છે. પાછા આવવાનો દિવસ પહેલાં કહીને, એ રાત અલગ-અલગ પસાર કરતાં જોડાં ઘણાં છે.

તરત ઉકેલવું અને ઠરીને ઉકેલવું ભળેલી રીત હોવાથી આ દૃશ્યનો મિજાજ એટલો અલગ બની જાય છે.

આવતીકાલની ગતિ અને પોતપોતાના સમયનો હિસ્સો બંને માટે જુદો ચિતરાય છે. યોજના અલગ-અલગ લખીને, જ્યાં મેળ પડે તે ખાના પહેલાં ગોઠવતાં ચિત્ર ઘણું સરળતાથી ભેગું થાય છે.

સાથે રહેવાની સાંજ અને એકલા રહેવાની સાંજ, હમણાં ઉકેલવાની રાત અને ઠરીને પાછા આવવાની રાત—બધું એક જ ઘરમાં હોય એવું ચિત્ર છે. એક જ બેઠકખંડમાં જુદી ગતિની સાંજો બાજુબાજુ પસાર થાય છે.