چون هر دو از آن دسته‌اند که با کمی فاصله همدیگر را می‌بینند خوب با هم جور درمی‌آیند.

چه با گفتن «دوستت دارم» و چه با آماده‌کردن ناهاری که از قبل کنار گذاشته‌اند، هر دو احساسشان را از یک راه به هم می‌رسانند. تقریباً هیچ‌وقت لازم نیست برای حدس‌زدن منظور طرف مقابل زحمت بکشند.

چون هر دو احساسشان را با اشاره و ملایمت می‌رسانند خوب با هم جور درمی‌آیند.

حتی اگر تاریخ قدم بعدی یک بار متفاوت تعیین شود، فاصله زیادی نمی‌گیرد. اگر برای تصمیم‌های بزرگ مهلتی بگذارند، به‌طور طبیعی با هم جور درمی‌آیند.

چون هر دو وقتی به هم می‌خورند، بعد از کمی فاصله گرفتن مسئله را حل می‌کنند خوب با هم جور درمی‌آیند؛ فقط چون سرعتشان ترکیبی از قدم‌های بلند و قدم‌های همراه با اطمینان‌یافتن است کمی زحمت بیشتری می‌برد.

چه همان‌جا مسئله را حل کنند و چه بگذارند یک شب بگذرد، هر دو در یک زمان برمی‌گردند. هیچ‌کدام لازم نیست برای زمان دوباره نشستن پس از دعوا منتظر دیگری بماند.

حتی اگر یکی از خانه‌های تصویر آینده متفاوت نوشته شود، مقصد یکی است. اگر برای تصمیم‌های بزرگ زمان کافی در نظر بگیرند، تصویرشان یکی می‌شود.

هم شیوه پرکردن فضای کنار هم و هم زمان حل‌کردن گره‌ها برای هر دو یکی است، پس روزهای معمولی خودبه‌خود با هم جور درمی‌آیند. خیال با هم زندگی‌کردن هم به‌راحتی پیش می‌آید.