چون دفعات تماسشان تقریباً شبیه است، شب‌هایی که یکی با خودش بگوید «چرا خبری نیست؟» کم پیش می‌آید. اگر گاهی هماهنگی‌شان به هم بخورد، تا فردا دوباره به روال عادی برمی‌گردند.

چون هر دو از آن دسته‌اند که با کمی فاصله همدیگر را می‌بینند خوب با هم جور درمی‌آیند؛ فقط چون این گره ترکیبی از حل‌کردن فوری و حل‌کردن پس از کمی فاصله گرفتن است کمی زحمت بیشتری می‌برد.

در بعضی هفته‌ها، یکی از نشانه‌های احساسشان با شکلی متفاوت می‌رسد. بعد از چند بار رفت‌وبرگشت، هر نشانه‌ای برای هر دو معنای احساسی پیدا می‌کند.

چون بیانشان ترکیبی از حرف‌زدن و مراقبت است کمی زحمت می‌برد، اما این صحنه همچنان تا حد زیادی با هم جور درمی‌آید.

ضرباهنگ رفتن به مرحله بعد معمولاً هماهنگ است و عجله‌کردن کم پیش می‌آید. اگر یکی دو بار از هم فاصله بگیرند، با یک گفت‌وگو دوباره گامشان هماهنگ می‌شود.

چون هر دو قدم بعدی را آهسته برمی‌دارند خوب با هم جور درمی‌آیند.

گاهی یکی پشت در منتظر می‌ماند و دیگری پشت در فکرهایش را مرتب می‌کند. اگر زمان دوباره دیدن را در یک خط مشخص کنند، آن عصرِ بینشان راحت‌تر می‌گذرد.

حتی اگر فاصله‌ای که می‌خواهند یا زمان گره‌گشایی کمی فرق کند، خیلی زود ریتم همدیگر را یاد می‌گیرند. پس از چند ماه، روالی برای روزهای مختلف هفته شکل می‌گیرد.