هر روز کسی که در راه برگشت از کار منتظر تماس است و کسی که می‌خواهد عصر را در سکوت بگذراند، روبه‌روی هم قرار می‌گیرند. زوج‌های زیادی هستند که برای یک خط احوال‌پرسی و یک تماس، روزهای مشخصی دارند.

چون هر دو قدم بعدی را آهسته برمی‌دارند از این نظر برای هر دو راحت است، اما چون فاصله‌ای از نزدیکی و فاصله‌گذاری درهم‌آمیخته است در این صحنه کمی زحمت بیشتری می‌برد.

احساسی که دوست دارد آن را با حرف بشنود و احساسی که دوست دارد بی‌سروصدا از دیگری مراقبت کند، با دو زبان متفاوت میانشان رفت‌وآمد دارد. وقتی نشانه‌ای را شناختند، اگر یک بار به خودشان بگویند «پس این همان احساس بود»، نشانه بعدی خیلی راحت‌تر خوانده می‌شود.

چون این گره ترکیبی از حل‌کردن فوری و حل‌کردن پس از کمی فاصله گرفتن است کمی زحمت می‌برد، اما این صحنه همچنان تا حد زیادی با هم جور درمی‌آید.

در یک شب، هم جمله «همین حالا حرف بزنیم» شنیده می‌شود و هم «بگذاریم بخوابیم و بعد حرف بزنیم». زوج‌های زیادی هستند که اول روز بازگشتشان را خبر می‌دهند و آن شب را جدا از هم می‌گذرانند.

حتی با یک مقصد، تاریخ‌هایی که در برنامه‌هایشان می‌نویسند اغلب متفاوت است. بعضی خانه‌ها برای همین فصل و بعضی برای سال بعد نوشته می‌شود.

گاهی در یک عصر، میل به چسبیده‌بودن به هم و میل به تنها بودن روی یک روز می‌افتد. زوج‌های زیادی هستند که روزهای باهم‌بودن و روزهای وقت‌گذرانی جداگانه را از هم جدا کرده‌اند.