چون هر دو از آن دسته‌اند که دوست دارند اغلب نزدیک هم باشند خوب با هم جور درمی‌آیند.

چه با گفتن «دوستت دارم» و چه با آماده‌کردن ناهاری که از قبل کنار گذاشته‌اند، هر دو احساسشان را از یک راه به هم می‌رسانند. تقریباً هیچ‌وقت لازم نیست برای حدس‌زدن منظور طرف مقابل زحمت بکشند.

چون هر دو احساسشان را با اشاره و ملایمت می‌رسانند خوب با هم جور درمی‌آیند.

از گفتن «همدیگر را ببینیم» تا رزرو سفر، یا حتی تا قدم بعدی پس از یک فصل صبرکردن، ساعت هر دو با یک سرعت پیش می‌رود. هیچ‌کدام در انتظار دیگری خسته نمی‌شود.

چون هر دو قدم بعدی را آهسته برمی‌دارند خوب با هم جور درمی‌آیند.

چه همان‌جا مسئله را حل کنند و چه بگذارند یک شب بگذرد، هر دو در یک زمان برمی‌گردند. هیچ‌کدام لازم نیست برای زمان دوباره نشستن پس از دعوا منتظر دیگری بماند.

چون هر دو وقتی به هم می‌خورند، بعد از کمی فاصله گرفتن مسئله را حل می‌کنند خوب با هم جور درمی‌آیند.

چه برنامه فصل بعد باشد و چه تصویری از چند سال آینده، سرعت پیش‌رفتن و میزان یکی‌کردن «چیزهای خودشان» هماهنگ است. وقتی حرف آینده پیش می‌آید، گفت‌وگویشان با شور و شوق طولانی می‌شود.

هم شیوه پرکردن فضای کنار هم و هم زمان حل‌کردن گره‌ها برای هر دو یکی است، پس روزهای معمولی خودبه‌خود با هم جور درمی‌آیند. خیال با هم زندگی‌کردن هم به‌راحتی پیش می‌آید.