Hər ikisi aralarında bir qədər məsafə saxlayaraq görüşdüyünə görə bir-birinə yaxşı uyğun gəlir.

“Xoşlayıram” demək də, hazırlanıb saxlanmış nahar qutusu da olsa, hər ikisi hisslərini eyni kanalla çatdırır. Qarşı tərəfin nə demək istədiyini təxmin etmək üçün demək olar ki, səy göstərmirlər.

Hər ikisi hisslərini üstüörtülü şəkildə çatdırdığına görə bir-birinə yaxşı uyğun gəlir.

Növbəti addımın tarixi bir dəfə fərqli müəyyənləşsə də, arada böyük məsafə yaranmır. Böyük qərarlara son tarix qoyanda hər şey özü-özünə uyğunlaşır.

Hər ikisi toqquşanda bir az sakitləşib sonra həll etdiyinə görə bir-birinə yaxşı uyğun gəlir. Amma İrəli atılan addımla yoxlayaraq atılan addımın qarışdığı bir temp olduğuna görə bir az daha çox zəhmət tələb edir.

Məsələni elə həmin anda həll etsələr də, gecəni sakit keçirib sonra həll etsələr də, hər ikisi eyni vaxtda geri qayıdır. Mübahisədən sonra yenidən nə vaxt oturub danışacaqlarını gözləməli olmurlar.

Gələcək təsvirinin hansısa bir hissəsi fərqli yazılsa da, gedilən yer eynidir. Böyük qərarların yanına geniş vaxt aralığı yazanda təsvir bir bütövə çevrilir.

Yaxınlığı necə qurduqları da, çətinliyi nə vaxt həll etdikləri də eyni olduğundan adi günlər rahatlıqla uyğunlaşır. Bir yerdə yaşamaq təsəvvürü öz-özünə ortaya çıxır.